Nieuw verhaal: Houten Hart

geplaatst in: Uncategorized | 0

Houten Hart

Stel dat er op dit moment een buitenaards ras naar de Aarde komt. Zo superieur dat wij hun aandacht niet waard zijn: ze besteden evenveel aandacht aan ons als wij aan de koeien in de wei op weg naar werk. Waar ze wél interesse in hebben is de rijkdom in onze planeet. Via onbegrijpelijke technologie stelen ze alle metalen onder onze neus weg: of die nu in onze laptop op schoot zit of nog in een steengroeve. En poef, ze zijn weg. Daar staan we; ontheemd, achtergelaten, onze volledige technologische vooruitgang ongedaan gemaakt. Houten Hart schetst een wereld honderd jaar in de toekomst na deze gebeurtenis.

Hoe meer er verandert…
Een wereld waarin we hebben ontdekt hoe we hout kunnen gebruiken als vervanging voor metaal. Houten computers, houten robots. Maar ook een wereld die op zijn kop is gezet en waar een stroom vluchtelingen Nederland onder spanning zet. Plus ça change, plus c’est la même chose. Eshe is zo’n vluchteling. Samen met haar zoon Soma is ze vertrokken uit haar ingestorte thuisland, met niets dan de kleding op haar lijf en haar enorme kennis van hout. Eshe is namelijk een houtkunstenares en haar fijnste creatie is haar vliegende houten kraai, Keik. Ze leeft in Nederland een ondergronds, kleurloos bestaan, tot Soma op een gegeven moment verdwijnt. Na een week is hij nog niet thuis en besluit Eshe op zoek te gaan.

Hoe dit afloopt (of eigenlijk: hoe dit begint) lees je in Houten Hart op Hebban. De boekensite vroeg me, vanwege het winnen van de Harland Awards dit jaar, of ik de spits af wilde bijten in hun nieuwe scifi/fantasy-feuilleton. Een online doorgeefverhaal waarin elke twee weken een nieuwe schrijver het stokje overneemt. Aan mij de eer om het begin te verzinnen, waarvoor ik carte blanche kreeg en meteen maar een nieuw subgenre verzon: woodpunk.

De beuk erin
Ik weet zelf dus niet hoe dit af zal lopen, en hoewel ik veel ideeën heb (dat kan ook niet anders), is het toch echt aan de volgende schrijvers om de opzetjes die ik heb geschreven in het doel te knallen. Succes aan mijn opvolgers, maak iets moois van wat Houten Hart begon!

The Ecstacy Of Anime 2017

geplaatst in: Uncategorized | 0

Anime 2017 partijleiders en schrijver

Heel Nederland zit al maanden in de spanning: hoe zal de formatie aflopen? Nu blijkt dat de partijleiders niet in een vergaderzaal zaten om standpunten uit te ruilen, maar op Anime 2017 rondliepen. Met prangende vragen als: ‘willen we meer of minder weebs?’

Maar goed, het is klaar! Nu is het altijd wel een beetje druk in de aanloop naar een animecon, maar zoals de afgelopen weken heb ik het nog niet meegemaakt. Niet alleen kwamen onze eerste twee Hanabi manga uit (RunRun en Wilde Haren, allebei hier te koop in de speciale webshop), maar ik moest ook helpen om een scriptie af te schrijven. De deadline daarvan? Twee dagen na de con. SLIK!

180+!
Dus je kunt je voorstellen dat ik weinig tijd heb gehad om even adem te halen. Sterker nog, het moment waarop ik deze woorden schrijf is het eerste dat ik even geen enorme deadline meer in mijn nek heb hijgen. Toch heb ik een superweekend gehad. Anime is altijd hard werken, maar met meer dan 180 verkochte boeken (inclusief Pindakaas en Sushi 3) mag ik niet klagen. Zelfs niet over pijnlijke vingers na al dat signeren.

Wat ik in ieder geval nog wil doen is de winnaars van de Dutch Manga Awards 2017 feliciteren. Cy en Joris Habraken hebben beide puik werk afgeleverd in respectievelijk de categorieën Short Story en Character Design. Ook de overige genomineerden verdienen applaus, lees hier de hele lijst. Het was een eer de wedstrijd te mogen jureren, en hopelijk zien we volgend jaar nóg meer deelnemers met inzendingen van nóg oogverpletterende kwaliteit. We kunnen als organisatoren dan ook veel verbeteren, zoals tijdiger de genomineerden op de hoogte stellen en een nog grotere expositieruimte. Tekenaars, waar wachten jullie nog op?

Wegsneaken
Normaal gesproken kan ik op een con altijd wel even een rondje maken, maar zelfs dat zat er dit weekend op Anime 2017 nauwelijks in. Mijn doel voor Abunai, strakjes eind augustus, is dan ook om ietsje vaker van de stand weg te sneaken om te genieten van alles wat het festival te bieden heeft. Waar moet ik anders inspiratie vandaan halen? Benieuwd wie ik daar weer tegen ga komen. Qua politieke leiders, bedoel ik.

Jury NEW Dutch Manga Awards 2017

geplaatst in: Uncategorized | 0

animecon magical miracle

En zo sta je eens aan de andere kant. Samen met Marc de Lobie, mijn partner-in-crime waarmee ik Hanabi Publishers heb opgericht, jureer ik dit jaar de Dutch Manga Awards. Een wedstrijd uitgeschreven door Stichting J-Pop, waar iedereen aan mee kan doen die een greintje mangatekentalent heeft. Twee wedstrijden, eigenlijk. Eentje voor Character Design en eentje voor Short Story. Nu heb ik als schrijver een lichte voorkeur voor die tweede natuurlijk, waarin deelnemers een korte manga van zes pagina’s moesten maken, maar ik weet gelukkig ook genoeg af van illustraties om de eerste goed onder handen te nemen.

Lachen & Knarsetanden
Vandaag begon ik aan de lastige klus om de berg met inzendingen te filteren en beoordelen. Het puntensysteem stond klaar, de servers zaten propvol met manga en ontwerpen, nu werd het tijd eens te gaan lezen. En wat was het gaaf. Ik ben verwonderd, ik heb gelachen, soms zat ik met gekromde tenen te lezen. Misschien klinkt het verrassend, maar een van de moeilijkste dingen vond ik om in het oordeel hard en eerlijk te blijven. Ik ben geneigd om over schoonheidsfoutjes heen te kijken en het positieve van dingen te zien, maar daar is niemand echt bij gebaat. Als jurylid moet ik juist een streng, gekwalificeerd oordeel vellen. Dus deel ik in het (interne) juryrapport soms harde klappen uit. Maar vertel het ook als ik geraakt werd, iets hilarisch vond of hoopvol was voor toekomstig werk.

De uitslag
Morgen ga ik naar Marc toe om onze rapporten en punten te vergelijken. Daar komt dan straks een oordeel uit; een eng, griezelig oordeel waarmee we bepaalde mensen razend blij zullen maken en anderen laten balen. Ik weet hoe dat voelt — allebei de extremen. Maar bovenal ben ik opgewonden. Wat is het fijn om al dit talent te zien, en de energie die er zit in de Nederlandse tekenaars van manga! En zodra er straks tienduizenden mensen langs het tentoongestelde werk van de winnaars lopen, weet ik zeker dat de Dutch Manga Awards volgend jaar twee keer zoveel inzendingen hebben… KOM. MAAR. OP.

Als je benieuwd bent naar de uitslag, de prijzen worden uitgereikt in het grote auditorium van het World Forum op Anime 2017 in Den Haag, op 9 juni om 17:00.

Woorden aan het einde van de avond

geplaatst in: Uncategorized | 0

Begin april kon ik nog niet vermoeden dat de maand zo chaotisch zou zijn. Nadat ik de Harland Award Verhalenwedstrijd won met “Sterrenlichaam” was ik alleen nog maar aan het regelen, interviews geven en plannetjes maken. Benieuwd naar het verhaal? Dan heb ik goed nieuws: in oktober kun je hem lezen in het gratis magazine Eclips van uitgeverij Luitingh-Sijthoff, verkrijgbaar bij elke grote boekhandel. Nog even wachten dus, maar het wordt het waard…

Zo, nu is gelukkig mei begonnen, en dat wordt ietsje rustiger – hoewel er nog een en ander geregeld moet worden voor de release van RunRun en Wilde Haren op Anime 2017. Tot slot dit filmpje dat ik niet wilde laten liggen: aan het eind van het gala tijdens de Dag van het Fantastische Boek werd de winnaars gevraagd voor de camera te verschijnen. Wonder boven wonder wist ik nog wat zinnige dingen te vertellen.

Eerste prijs bij de Harland Awards

geplaatst in: Uncategorized | 0

Uitreiking Harland Awards 2016

Je kunt jarenlang dromen over iets, maar alsnog totaal overrompeld en verrast zijn als het eindelijk gebeurd. Ik won afgelopen weekend de Harland Award verhalenwedstrijd met mijn korte sciencefictionverhaal Sterrenlichaam. Mijn blijdschap zou ik het liefst als duizend Cthulhu-tentakels uit mijn gezicht laten groeien om de wereld in te sturen, met trompetgeschal en serpentines.

Belofte
De Harland Awards kun je zien als de Nederlandse Hugo Awards. De belangrijkste prijs voor fantastische literatuur – sciencefiction, fantasy en horror – voor zowel korte verhalen als romans. Het was nogal een waanzinnig weekend waarin ik deze prijs won. Ik was in eerste instantie helemaal niet van plan om te komen. Ik stond namelijk op Japans festival Tomocon om Pindakaas en Sushi te verkopen aan een Hokusaigolf van cosplayers, Japanfans en geeks. Hoe spannend de uitreiking in Amsterdam ook zou zijn, de verkoop van boeken is mijn brood als schrijver en gaat vóór. Toch werd ik zaterdag naar de hoofdstad gelokt door een serie alsmaar urgentere mails van de organisatie, met de belofte van applaus voor in ieder geval een twaalfde plek of hoger. Tijdens de razend spannende ceremonie gebeurde er echter het volgende:

Eerste plaats bij de Harland Awards 2016

Ik mocht naar voren komen op het podium in het Compagnietheater om deze trofee in ontvangst te nemen. Voor mijn gevoel zat ik tijdens mijn speech een partij te ratelen, maar het schrijversgroepje waar ik de avond mee deelde (Jasper, Petra, Sophia, Linda, Pen, Nieske!) bezworen me dat ik redelijk coherent overkwam. Je kunt hier de opname van het moment bekijken, als je zelf nog mee wilt zenuwen. Ik begrijp nu in ieder geval waarom Oscarwinnaars soms gereduceerd worden tot hoopjes drilpudding.

Sterrenlichaam, de roman
Die zondag scheurde ik in de vroege ochtend weer terug naar het festival en vlogen de felicitaties me om de oren. Mijn Facebook was inmiddels bedolven onder berichtjes. Op maandag begroef ik helaas mijn oma. Euforie en verdriet kunnen soms vlak naast elkaar liggen. De komende week leef ik nog even in een roes. Daarna ga ik door met het ombouwen van Sterrenlichaam tot een volwaardige roman, waar ik de afgelopen maanden mee begonnen ben. Griezelig: de lat is hóóg gelegd. Het is nu aan mij om de verwachting waar te maken. Als ik het even niet meer weet, zal ik naar het schitterende ding kijken dat hierboven op de foto staat. We hebben hem inmiddels omgedoopt tot de ‘tentakeltrofee’. Best toepasselijk, als je weet waar Sterrenlichaam over gaat…

Als je me wil contacteren, kan dat via schrijverleeuwenhart@gmail.com.

Groetjes,
Roderick Leeuwenhart

First prize at the Harland Awards

geplaatst in: Uncategorized | 0

You can dream about something for many years, yet still be thunderstruck when it finally happens. Last weekend I won the Harland Awards with my sci-fi short story Sterrenlichaam (“Star Body”). If I could, I’d send my joy out into the world as a thousand Cthulhu tentacles sprouting from my face and marching forward, waving flags and throwing confetti. Lees verder

Mangavuurwerk

geplaatst in: Uncategorized | 0

Terwijl ik eindeloze rondjes sumoworstel met het plot van mijn nieuwe roman, gebeurt er stiekem best wat achter de schermen. De nieuwe manga die we binnenkort gaan uitgeven bijvoorbeeld. Wuh-whaaaaat?!

We noemen ons nieuwe label ‘Hanabi’, Japans voor vuurwerk. Oké, letterlijk betekenen de kanji van dat woord vuurbloem, wat verklaart waarom Mario bloemen plukt om vuurballen te kunnen gooien. Weer wat geleerd. In ieder geval, Hanabi heb ik opgericht samen met Marc de Lobie van Syndikaat, die een mooie grijze baard heeft die laat zien hoe bikkelhard het leven als stripuitgever is. We zijn van plan om nieuwe Nederlandse (!) manga uit te geven. Het barst hier namelijk van het talent, wat je op alle cons kunt zien. Er is echter nog geen toegewijde mangauitgever waar dat talent terecht kan, dus daar gaan wij voor zorgen. We lanceren onze eerste twee manga op 9 juni op Anime 2017 in Den Haag. RunRun – A Sukeban Story van Johan Neefjes en Wilde Haren van Elsje Bakker (die ook de covers voor Pindakaas en Sushi tekende).

Nederlandse Manga van Hanabi Publishers

Meer weten over deze titels, een preview lezen of misschien zelfs pre-orderen als je helemaal hyped bent? Ninja-teleporteer meteen naar de site en laat hier gerust een blok hout achter.

Pindakaas en Sushi 3 is HIER!

geplaatst in: Uncategorized | 0

Afgelopen zondag was het niet alleen een supergezellige dag op Yaycon in Amersfoort, maar ook nog eens de release van Pindakaas en Sushi 3!

Rondrennen
Wat was het ontzettend leuk en feestelijk allemaal. Het begon al in de ochtend, toen meerdere mensen zich naar de stand toe werkten om een Collector’s Edition met handgemaakte furoshiki te bemachtigen. De rest van de dag kon je de boekenstapels kleiner en kleiner zien worden. Zelf zag ik daar niet heel veel van, omdat ik vooral druk was met rondrennen tussen lezingen. Gelukkig had ik twee lieftallige assistenten om te helpen achter de stand en een set vet coole stempels die het signeren lekker vlot maakten.

Ikzelf? Rond de lunch gaf ik een drukbezochte schrijfworkshop, daarna hostte ik samen met Kenny Rubenis een nieuwe Geekers op je Speakers livecast in de theaterzaal, en tot slot was er een dramatic reading waar ik Heidi heen stuurde omdat ik tegen die tijd echt even uit moest puffen.

Tijd om te lezen!
In ieder geval, de lancering was dus een succes, en vanaf nu kun je het boek of de hele Pindakaas en Sushi-trilogie kopen in onze shop of op alle conventies die nog gaan komen dit jaar. Check de agenda waar we allemaal staan. Het eerstvolgende evenement is al op zaterdag 4 maart: dan houden we een speciale signeerdag in mangawinkel Animere in Almere. Kom langs, je kunt de hele middag komen geeken!

(Voor een sfeerindruk van Yaycon en de schrijfworkshop, haast u naar Instagram!)

NOS Radio 1, live vanuit de studio…

geplaatst in: Uncategorized | 0

Vlak voor de boekpresentatie van vorige week schoof ik aan bij een verslaggever van de NOS, voor een reportage over kleine uitgevers. Hé! Wie noemde je daar klein?!

Rustig maar, zo bedoelen ze het vast niet.

Het resultaat kon je vanochtend op Radio 1 beluisteren. Dat leverde meteen reacties op als: ‘Wuhhhh?? Roderick op spits-primetime?’ en ‘Bent u dat, El Diablo? Wacht, het is mijn wekkerradio.’ Gemist? Hier kun je het fragment alsnog horen. Bedankt aan Louis Dekker voor het leuke interview.

De chique PindaSushi 3 boekpresentatie

geplaatst in: Uncategorized | 0

Technisch gezien was dit niet mijn eerste boekpresentatie. Toch voelde het zo. Voor Pindakaas en Sushi 1 en 2 stond ik dan wel op het podium bij Anime en Abunai, voor een slordige 1000 man in een enorm auditorium (kleinschalig kun je dat niet noemen), maar toch! Ik wilde eens een échte boekpresentatie. Eentje waarvoor mensen speciaal naar jouw uitgezochte verre uithoek van het land reizen, waarbij pers met blikkerende camera’s aanwezig is, iets wat helemaal om het boek draait. En met een speech zoals deze:

Japanse schatten
Omdat Pindakaas en Sushi 3 toch echt het einde van de serie is en daarmee een flinke mijlpaal voor uw auteur, wilde ik het chic aanpakken. En wat is er fancier dan Japanmuseum Sieboldhuis in Leiden? Toepasselijk ook, want Marle leeft in boek 3 in die stad voor haar studie, en vindt zelfs een bijbaantje in datzelfde Sieboldhuis. Het museum hielp daarom graag mee en ik kon aan de slag met het organiseren.

Laat dat niet mijn sterkste kant zijn. Ik ben schrijver, dammit! Ik zit het liefst de hele dag aan verhalen te klooien, niet een gastenlijst te beheren. Op sommige momenten piekte de stress een tikje in huize Leeuwenhart. Hoe het programma te vullen, en hoeveel journalisten kon ik regelen? De dag zelf werd gelukkig feestelijk. Leiden was bedekt met hompen sneeuw en het was hartverwarmend om te zien hoeveel fans, lezers en vrienden op kwamen dagen. Of misschien hadden ze gewoon zin in het sushirestaurant waar we daarna heen gingen.

De maskers van Nicolle Lamerichs
In ieder geval, ik rende me de klepperslippers onder het lijf vandaan (want ik stond daar natuurlijk als verpersoonlijking van de Shinsengumi, in haori en hakama). Van NOS radio naar AniTV, interview naar presentatie. Die begon met een korte toespraak van Sandra van het Sieboldhuis, en daarna een geweldige lezing van Nicolle Lamerichs waarin ze het had over het thema ‘maskers’, in onze fancultuur en in Pindakaas en Sushi.

Tot slot de speech die bovenaan staat. Signeren. Felicitaties. Omkleden. Sushi. De volgende dag was Leiden zo mogelijk nog witter door sneeuwval. Wat was ik ontzettend moe nog door de drukte van de boekpresentatie. Maar ook erg ontspannen, want het was allemaal gelukt. Nu zijn er nog maar een paar dagen tot de eigenlijke release, zondag 19 februari op Yaycon in Amersfoort (kom ook!). Toch is dat heel anders qua gevoel. Geen drukte meer, want ik weet dat het helemaal goed gaat komen. Pindakaas en Sushi 3 is met succes gepresenteerd!

1 2 3 4 11