Het conseizoen is weer geopend!

geplaatst in: Nieuws | 0

Mijn ongelooflijk sexy schare lezers, het is tijd om uit winterslaap te komen. Na een aantal straffe sneeuwweken, een mistig januari, zijn we nu in staalblauw blauwbekmaand februari aangekomen. Je weet wat dat betekent: de beurzen en animecons staan te trappelen.

De aftrap is dit heuse weekend (zondag 11 feb) al in Amersfoort, waar ’s lands meest sexy (en inclusieve) festival YaYcon plaatsvindt. Ik geef daar weer een schrijflezing en ben ook per ongeluk in een dating sim-panel gezet. Kom zien hoe ik me daar uit bluf!

Zin in iets helemaal anders? Een week later, van 16 t/m 18 feb, is de nieuwe editie van Hearth’s Warming Con. Niet precies een Japanse gelegenheid, want deze gaat exclusief over My Little Pony. Wat natuurlijk keigaaf is, en georganiseerd door goede vrienden. Ik sta daar op het podium om de veiling in goede (en wilde) banen te leiden.

In het staartje van de maand, van 23 t/m 25 feb, vinden we Nishicon in Almelo. Een rustige con met alles erop en eraan, waar ik onder andere een lezing hou over de Shinsengumi. De laatste keer dat ik die gaf was jaren geleden, dus mocht je hem nog niet hebben meegemaakt: kom kijken.

A splendid time is guaranteed for all. En dit is alleen nog maar februari! Voor het volle overzicht waar we dit jaar staan en waar je onze begeerlijke boeken kunt kopen… duw je snufferd in de agenda hiernaast! We zien je graag langskomen aan de stand.

Sintvlog #5 – Bloopers

geplaatst in: Uncategorized | 0

Dag lieve kinderen,

Omdat jullie allemaal zo braaf hebben gekeken naar deze filmpjes van een oude Sint, hebben jullie wel wat extra’s verdiend. Een lekkernij voor in de schoen! Wat dachten jullie van wat “bloopers”, dat vinden jullie toch leuk?

Groetjes,
Sinterklaas

Sintvlog #4 – Niet Stout Zijn

geplaatst in: Uncategorized | 0

Dag lieve kinderen,

Aan al het lekkere komt een eind, of het nu een marsepeinen biggetje is of mijn “vlogjes”. Sint is inmiddels best verhit van al die opnames, dus ergens ook blij dat het klaar is. Geniet nog even van de laatste!

Tot volgend jaar maar weer. Wees braaf met z’n allen, en als je nog iets leuks zoekt voor in de schoen of onder de “boom” straks, als mijn collega in het land is, denk dan nog eens aan Pindakaas en Sushi.

Sint “uit”, zoals ze dat zo mooi zeggen!

Groetjes,
Sinterklaas

Sintvlog #3 – Onsterfelijk Belachelijk

geplaatst in: Uncategorized | 0

Dag lieve kinderen,

Sint begint een beetje te begrijpen hoe dit werkt. Je hebt een camera voor je baard en een warme mijter op je hoofd en plots heb je de neiging allemaal “scoops” weg te geven. Verklap ik daar toch pardoes het geheim van mijn onsterfelijkheid!

Spelen jullie dit niet allemaal meteen door naar jullie vriendjes en vriendinnetjes, kinderen?

Of, nu ja… als het toch bekend is: “share” maar raak. De Sint is uit de juten zak.

Groetjes,
Sinterklaas

Sintvlog #2 – Klaas Smakelijk

geplaatst in: Uncategorized | 0

Dag lieve kinderen,

Ik zal u eerlijk vertellen, het is me niet onaardig bevallen, dat “vloggen”! De reacties op mijn eerste filmpje stemden tot tevredenheid. Aan iedereen die een “likeje” heeft gegeven: het staat genoteerd in het Grote Boek.

Sint wordt natuurlijk van z’n lang zal ze leven niet een “YouTube” ster zonder jullie hulp, dus als je deze filmpjes ook wilt delen en verspreiden op jullie “sociale media”, of hoe dat ook allemaal niet heet, dan is Sint jullie erg dankbaar.

Nou, da-hag!

Groetjes,
Sinterklaas

Sintvlog #1 – Topzwaar Lijstje

geplaatst in: Uncategorized | 0

Dag lieve kinderen,

Weet u, Sint doet zo nu en dan eens een kleine poging om mee te gaan met de tijd. Bijvoorbeeld door dat “vloggen” te proberen. Eens kijken of ik de “YouTube hits” van al die andere lieden kan evenaren. Dan wordt Sint misschien nog een “influencer” ook!

Als jullie het me niet kwalijk nemen, dan blijf ik nog even door“vloggen” in de uurtjes tussen dakenrijden en namenschrijven. De volgende komt over een paar dagen bij jullie binnen.

Niet vergeten, kinderen: duimpje omhoog voor Sint, hoor!

Groetjes,
Sinterklaas

“De beste gast evurrrr!”

geplaatst in: Uncategorized | 0

Precies hoe dood radio is, daar zijn wetenschappers het nog niet over eens. Hoog tijd om eens een kijkje te nemen achter de schermen, en wel in het bruisende hart van Radio Waddinxveen (-veen, -veen, -veeeeeen…). Ik werd gevraagd voor Books on Air, een maandelijks programma met interviews met Aanstormende Auteurs. Als rasechter AA-er greep ik die kans aan. Cisz verzorgde een mooie show die je waarschijnlijk niet hebt beluisterd. Omdat je bijvoorbeeld niet in Waddinxveen woont: héél begrijpelijk. Gelukkig is het hele gesprek ook opgenomen op video. Dat is mooi, want dan kun je extra genieten van de indrukwekkende armgebaren die ik maak terwijl ik praat.

O, en ik mocht ook mijn eigen playlist samenstellen, dus daar kwam honderd procent de Pokémon Theme Song in. Nederland wordt elke dag weer een stukje geekier :3

Vijftien jaar Abunai, een ongelooflijk toeval

geplaatst in: Uncategorized | 0

http://www.uitgeverijleeuwenhart.nl/shop/

Het is tijd om de kaarten op tafel te leggen. Pindakaas en Sushi gaat dan misschien over een ongenoemde ‘animecon’, het is zo ongeveer publiek geheim dat die hevig geïnspireerd is door Abunai, wat dit weekend in Veldhoven werd gehouden. Het was de afgelopen dagen echter niet zomaar een Abunai zoals elke andere, nee, dit was dé Abunai.

De Abunai uit het boek
Lees het er maar nog eens op na! Het thema dit jaar was ‘Making History’. In het boek is dat ‘Queesten’. Wat mij betreft lijkt dat genoeg op elkaar. Daarnaast gaat het in Pindakaas en Sushi om de vijftiende Abunai, en raad eens de hoeveelste keer het dit weekend gehouden werd? Vijftien. Vijftien jaar Abunai. Kippenvel.

Ik kon niet bij de cosplayact zijn om te zien of er iemand inbrak op het podium, maar dat zou me niets verbazen. Ook zat ik onder een oude boom voor de ingang te wachten op pizza tegen het einde aan, en verdomd als het niet voelde alsof er een ridder had gelegen. En wat te denken van de escape room The Shrine, die je vervoerde naar hogere sferen, zoals die Marle zou ervaren tijdens een van haar quasi-psychotische hersenspinsels?

Terug van vorig jaar was tevens de kunst/dans/operagroep Japone, die met Samurai/Geisha ILLUSION een show neerzette die je meesleepte langs het oude en het moderne Japan. De climax was een zwaardgevecht tussen een nucleaire gasmaskerman en de geest van bushido, in de vorm van een kitsune. Sorry jongens, maar ook dat ademt de sfeer van een bepaalde YA geekroman…

Meesterplan
Dit was gewoon de Abunai uit het boek. Geen beter moment om het verhaal weer eens te herlezen, of eindelijk te bestellen in de webshop als je daar nog niet aan toe was gekomen. Heb ik het dan echt allemaal zo gepland? In de titel spreek ik van een ongelooflijk toeval. En dat is het ook. Of misschien toch niet? Jawel. Het was toeval. Was het toeval? Het antwoord is nee. Toeval bestaat niet. Tenzij het tóch bestaat. En dat zou betekenen dat ik alsnog geen voorspellende gaven heb. Lullig.

(Alsnog gefeliciteerd aan de organisatie: vijftien jaar Abunai is indrukwekkend. En ook dit weekend was het weer onweerstaanbaar leuk!)

(PSSSST. Komend weekend sta ik op Amsterdam Comic Con in de RAI. Ik geef er allerlei schrijfpanels met hele toffe collega’s en je kunt er boekjes komen checken en signeren en rare dansjes met me doen. Ik garandeer je dat ik altijd in ben voor rare dansjes!)

Jurylid Harland Awards 2017

geplaatst in: Uncategorized | 0

Het is traditie dat de winnaar van de Harland Awards het daaropvolgende jaar in de jury zit. Toen de organisatie me vroeg, hoefde ik me dan ook geen moment voor te bereiden: ja graag! Het lot van al die hoopvolle schrijvers in mijn handen, je zou voor minder een powertrip krijgen. Tegelijk besef ik maar al te goed hoe gewichtig deze klus is… Ik schreef de onderstaande tekst om mezelf als jurylid te introduceren op de Harland website.

Als winnaar van de Harland Awards Verhalenwedstrijd 2016 ben ik mij gewaar van het volle gewicht van mijn taak. Het gaat hier om een keuze die deelnemers kan verpletteren of tot euforie stuwen. Gelukkig is mijn kritisch vermogen jarenlang getraind door het schrijven van recensies voor diverse magazines. En natuurlijk door die ene bedevaart naar dat overgroeide jungleklooster in Thailand waar gezichtsvage monniken met zeisen – maar ik herinner me nu dat ik daarover niets mag vertellen.

Wat ik als jurylid verwacht van de tien geselecteerde verhalen: creativiteit. Het lef om van het gebaande pad te wijken en een idee te achtervolgen tot zijn schokkende conclusie. Korte verhalen werken niet als romans. In een roman heb je tijd om te meanderen, om een wereld uit te bouwen met couleur locale en details. Ze zijn op een bepaalde manier verhalender. Een kort verhaal bouwt een ijzersterk idee kernachtig uit en neigt van nature naar een fascinerende twist of onthulling aan het eind. Die kan onthutsend zijn of filosofisch of, het moeilijkste van allemaal, werkelijk humoristisch. Korte verhalen zijn ook bevrijdend: ze bieden meer ruimte voor experimenten met structuur en vorm. Wie durft?

Hoewel mijn liefde voor sciencefiction geen geheim is, ga ik er zonder enige voorkeur voor genre of thematiek in. Samen met mijn conclaafcollega’s zal het beste werk… Excuseer, gedurende de hele bovenste alinea werd ik al gestoord door gerommel aan mijn venster, en dat resulteerde zojuist in een sproei aan glasscherven op het bureau. Voor me drijft de suggestie van een gezicht en een ranke zeis flitst in de duisternis. Ik probeer hier verdomme een stukje te schrijven!

Lof en kritiek

geplaatst in: Uncategorized | 0

Het duurt soms even voordat je toekomt aan een boek. Zie iedere boekenstapel ooit. Zo gaat het ook met recensenten, vandaar dat er onlangs nog een handjevol recensies zijn verschenen van Pindakaas en Sushi 3. En niet van de minsten! Zo schrijft AVO Blog: ‘Het verloop van Marle’s jaar was erg leuk om te lezen, vooral omdat het verdeeld in seizoenen beschreven wordt en erg realistisch wordt weergegeven hoeveel veranderingen er in een korte tijd in iemands leven kunnen voorkomen.’

Blogger Emmy van Ruijven van Zon en Maan heeft kritiek op de lichte fantastische elementen van de serie: ‘Veel tieners kampen met iets waar ze fan van zijn en hoe dit in hun leven is verwikkeld, daar hoeft geen vreemde fantasytwist aan toegevoegd te worden.’ Maar ze ziet wel wat de boekenserie te bieden heeft: ‘Ik denk dat veel jonge otaku’s heel erg blij zullen zijn met deze serie; ze zullen het gevoel hebben alsof het speciaal voor hen is en dat er echt wel volwassenen zijn die hun liefde voor Japan begrijpen.’

En tot slot genoot The Sushi Times enorm van het korte verhaal Hongerig Papier, dat als verrassing aan het eind van het boek staat: ‘In één adem ging ik dan ook door Hongerig Papier heen. Het is een fantastisch geschreven kort verhaal en ik heb er ontzettend van genoten. Ik […] kijk reikhalzend uit naar het volledige boek.’